schrijven vind ik ook leuk.

Soms heb ik van die periodes dat ik enorm geïnspireerd raak door verdriet, liefde of simpelweg door andere emoties. Dan kan ik zomaar poëtisch worden. En moet ik dat ook ‘kwijt’. 

Mijn Ierse tante Liz, had hetzelfde. Ze schreef gewoon op wat ze op dat moment voelde en probeerde het hier en daar te laten ‘rijmen’. Ze schreef ze op allerlei stukjes papier. Maar net wat ze op dat moment in haar handen kreeg; een bonnetje, een enveloppe, papieren tasje… Ze noemde deze rijmsels ‘ditty’s’. Ik denk dat ik die familietraditie maar voort ga zetten. Maar wel digitaal.

Hieronder alvast een paar digital ditty’s, die ik eerder maakte. Het zijn literair gezien zeker geen hoogstandjes, maar dat maakt voor mij niet uit. Ik herinner me weer het gevoel wat ik had toen ik ze schreef. En daar gaat het mij om.

Ongewild

Je voelt je niet meer de leukste

Je voelt je ongewild

Maar dat is in de liefde relatief

Ik vind je voor altijd leuk

Ik vind je meer dan gewild

Onze vriendschap is onbeperkt; ik vind je gewoon lief

© Elish

Klik

Wat is de liefde mooi en prachtig

Wat is de liefde ingewikkeld en lastig

Eén intense blik

Dan de gevonden klik

Wat is de liefde machtig

© Elish.

verwennerij

Je verwent me met al je aandacht

Je verwent me met al je vriendschap

Je verwent me met al je liefde

Oh, je verwent me als je lacht

© Elish